Slappe Kont

Mijn buurvrouw ging de deur uit en zei nog iets over de broek die ik aan had, dat mijn mooie strakke kont er zo mooi in uit kwam. Waarop ik reageerde dat het vooral de broek was die zo strak was en niet mijn kont. Dus prikte de buurvrouw in mijn bil om te checken in hoeverre die reactie op waarheid berust was. „Oh wow! Jouw kont is echt véél slapper dan ie er uit ziet!” riep ze uit.
Nou lekker dan…
Na een hilarisch half uurtje waarin we ons in allerlei bochten wrongen om oefeningen uit te proberen, die die bilspieren zouden trainen, waarbij we aan elkaar billen voelden welke spieren je nou moest aanspannen (ik snapte er natuurlijk weer helemaal niets van), stond ik uiteindelijk in mijn eentje voor de spiegel mijn kont te checken.
Hij was inderdaad wel heel erg slap… Veel slapper dan ik door had eigenlijk… Hoe kon dat nou?! Sterker nog, hoe kon ik niet door gehad hebben dat ie zo slap werd?! Natuurlijk, als je drie jaar niets meer aan sport doet, neemt je spiermassa vanzelf af, die link had ik zelf ook wel kunnen leggen.
‚Maar dat zal dan niet alleen bij m’n kont het geval zijn,’ bedacht ik me nu. En jawel hoor; al snel ontdekte ik dat de spiermassa in mijn hele lichaam nogal afgenomen was. Voor ik het wist was ik een enorme plumpudding en voelde ik me een slappe hap. Soms dacht ik zelfs dat ik omviel omdat ik niet genoeg spieren had om mezelf overeind te houden. Dagen gingen voorbij en ik maakte me steeds ernstiger zorgen over dat slappe lichaam van mij. Zou ik dat ooit nog weer in shape krijgen? Tot overmaat van ramp besefte ik ineens dat ik bijna dertig zou worden. Was dat niet te oud om nog terug te gaan naar een gespierd lijf en vooral strakke kont? (Want ja, ik leefde ineens in de veronderstelling dat ik dat wel ooit gehad had…)
Ja het was vast te laat en nu zou ik er ook nog allerlei gezondheidsproblemen bij krijgen in de toekomst. Toch moest ik er wat aan doen, en wel nu meteen! Dus ik besloot morgen iets sporterigs te gaan doen. Toen het ‘morgen’ was, kon ik natuurlijk even niet verzinnen wat ik dan ging doen, dus at ik een koekje en stelde het nog een dagje uit. Je moest tenslotte ook niet al te overhaast te werk gaan. De dag er na verzon ik iets, maar had ik de middelen er niet voor, dus stelde ik het nog een dagje uit en at ik nog een koekje.

Nu ben ik vele maanden, een hoop koekjes en excuses verder en inmiddels daadwerkelijk dertig geworden, drie maten gegroeid en nog steeds een slappe kont. Maar morgen ga ik sporten. Echt waar…!

Feet