Reizen

TouchingSunVol sarcasme begonnen ze uit te wijden over reizen. Dat reizen zo ‘verrijkend’ is en dat je er ‘jezelf’ vindt. Gewéldig voor je algemene ontwikkeling. En vervolgens barstten ze in lachen uit. „Wat een onzin!”
Ik was een beetje verbaasd over hun uitspraken en vooral over het feit dat ze zo vol sarcasme zaten. Ik snapte niet goed waarom ze over dit onderwerp zo graag een oordeel wilden hebben. Wat is er zo mis met reizen dat je daar zo naar over wilt doen?
„Ja dat zeggen ze toch over reizen?!”
Ik hou van reizen. „Zijn jullie ooit op reis geweest?” vraag ik ze.
„Nee.”
Aha.
„Ik voel ook niet de behoefte,” zegt de een.
„Ik zie het nut er niet van in,” kwakt de ander er bijna verwijtend achteraan.
„Dat mag en dat kan,” antwoord ik bedeesd.
„Jij? Ben jij ooit op reis geweest?”
„Ja,” antwoord ik. Ik heb niet zo veel behoefte aan een discussie over een onderwerp als dit, dus ik probeer mijn reactie vlak te houden. Maar mijn blik verraad mijn gevoel van vreugde, gelukzaligheid en verlangen dat spontaan in me op komt als ik alleen al het woord ‘reizen’ hoor. En ik zie het in hun ogen. Die krijgen een eigenaardige glans die ik herken van vroeger. De glans die de pesters op school kregen zodra ze hun slachtoffer hebben gespot. Ze komen dichterbij door naar voren te leunen op hun stoel en ik besef dat ik de pineut ben. Ze hebben een reisliefhebber gevonden, een geweldige prooi, en die zullen ze wel eens even duidelijk maken dat reizen enkel en alleen een rage is en verder een nutteloze bezigheid.
„Wat hoop je te vinden op je reis?” vraagt de een zo vriendelijk als hij het maar kan laten lijken.
‚Hoop ik iets te vinden?’ vraag ik mij in stilte af.
„Uh,” is het enige wat er uit me komt.
Er verschijnt een lichte glimlach om zijn mondhoeken en zijn ogen laten me zien hoe trots hij is dat hij me na z’n eerste en tevens enige vraag al precies daar heeft waar hij me hebben wil.
Ik heb geen zin in deze discussie en vind het ook niet nodig mijn passie voor het ontdekken en verkennen van voor mij nieuwe onbekende plekken en mensen te verantwoorden. Daarbij weet ik dat het niet uit maakt wat ik zal antwoorden, deze jongen zal mij deze discussie hoe dan ook laten verliezen. Toch gaan de radertjes in mijn hoofd super snel. Want wat hoop ik dan toch eigenlijk te vinden op mijn reizen? Waarom hou ik zo van reizen en verlang ik er, nu we het er zo over hebben, meteen weer naar m’n tassen te pakken en weer te gaan?
Ik word overspoeld door een gevoel van… „Vrijheid!” flap ik er ineens uit. Shit, dat was wel de stomste opmerking die ik op dit moment kon maken. En jawel hoor:
„Aha! Dus het is gewoon een vlucht uit deze wereld!” Zijn ogen schitterden van triomf. „Zeg me, waar vlucht je voor?!”