De Tarzan Jump

Het was een prachtige dag en mijn lieve vrienden namen mij mee voor een dagje klimmen in Klimpark Outdoor Grolloo.

Wij hadden het geluk samen met een hele klas basisschoolkinderen te mogen starten. Dat wil zeggen dat wij moesten wachten tot die kids er klaar voor waren… Yay…! Na een ellenlange uitleg tussen duwende, trekkende, vallende en huilende ettertjes, waren wij zo vriendelijk die hele klas kotertjes, die zo verschrikkelijk stonden te klungelen, in hun tuigjes te hijsen. We besloten we het oefenparcour maar over te slaan ‘want dit konden wij al’. Dat we eigenlijk te beroerd waren nóg een uur te wachten voor die koters snapten wat de bedoeling was, hebben we er maar niet bij gezegd.

Pfoe wat voelde ik me stoer in mijn klimtuig!

Grolloo1

 

En ik was ook vet stoer! Wat mijn klimmaatjes moeilijk of eng vonden, vloog ik zo overheen, terwijl ik hen hard uitlachte!
Grolloo2

 

Omdat die schoolkinderen in de weg liepen vonden we het dus een heel goed idee na het eerste parcour, meteen de laatste te nemen, genaamd ‘De Uitdaging’.

We hebben ons bescheurd… letterlijk en figuurlijk…

Grolloo3

Oke… na heel veel zweten, vloeken, tieren en lachen, kwam ik bij de Tarzan Jump, waarbij je aan een touw moest slingeren naar de overkant; een net. En op de een of andere manier kon je daar heel soepel in belandden… Nou hoe dat precies moest, begrijp ik nog steeds niet, maar wel waarom het de Tarzan Jump heet…

Ja… ik ben echt vet stoer… Ja hoor… Ja… -_-