De grote verhuizing van Brummie

Ik moet eerlijk toegeven dat ik me wel even heb afgevraagd waar ik mezelf nu toch weer in vredesnaam in gestort heb met mijn wilde ideeën Brum tot leven te wekken, met mijn twee linkerhanden en mijn geweldig technisch inzicht, samen met een of andere verstrooide professor die ik onlangs op straat tegen gekomen ben, maar die ik verder helemaal niet goed ken.
En dat werd alleen maar erger toen ik Brum van A naar B moest krijgen: Brum stond bij vrienden in de tuin, te fungeren als speelhuisje voor de kids, en moest nu 60 kilometer verderop naar de verstrooide professor, waar we aan Brum zullen klussen.
Ik had een sterke auto nodig die een autoambulance kon trekken. Ik had een chauffeur voor die sterke auto nodig. Ik had een autoambulance nodig. Ik had sterke mannen nodig. Ik had iemand nodig die wist hoe je zo’n bus op zo’n ambulance krijgt, want ja…weet ik veel hoe zoiets in z’n werk gaat?! Ik had rijplaten nodig om het grasveld te beschermen van de tuin waarin Brum tot op heden verbleef. En al deze mensen moesten allemaal ook nog eens op dezelfde dag op hetzelfde moment beschikbaar zijn.
Nou! Wat een organisatie! Waar ben ik in vredesnaam aan begonnen?! En dit is alleen nog maar het begin, ik heb nog niets geklust…my goodness…

Maar! Jeetje mineetje, wat zijn er veel behulpzame mensen op deze aardkloot! De dooie mussen hielden me op de been; de mensen die me graag wilden helpen, maar die niet de juiste middelen hadden of op ’t juiste tijdstip op juiste plaats konden zijn. Want als zij wel wilden helpen, maar dat niet konden, waren er vast ergens anders ook wel mensen die dat ook wel wilden en wél konden…!
Na stad en land afgebeld, gemail, gefacebooked te hebben, had ik mijn chauffeurs, materiaal én mijn Team Van Sterke Mannen compleet!

And off we went:

Daar zit ze hoor... "Als jullie nou effe met die platen gaan zeulen en Brummie duwen, dan zit ik hier wel even mooi te wezen terwijl ik aan het stuur draai en Brum de juiste kant op stuur."

Daar zit ze hoor… “Als jullie nou effe met die platen gaan zeulen en Brummie duwen, dan zit ik hier wel even mooi te wezen terwijl ik aan het stuur draai en Brum de juiste kant op stuur.”

En daar ging het team van sterke mannen!

En daar ging het team van sterke mannen!

Terwijl loodzware platen werden gesjouwd om het net aangelegde grasveld niet door Brum te laten vernaggelen...

Terwijl loodzware platen werden gesjouwd om het net aangelegde grasveld niet door Brum te laten vernaggelen…

...zat madam op de troon... achter het stuur...

…zat madam op de troon… achter het stuur…

De autoambulance wordt paraat gemaakt (en als je goed kijkt zie je de prinses NOG STEEDS in d'r bus zitten..)

De autoambulance wordt paraat gemaakt (en als je goed kijkt zie je de prinses NOG STEEDS in d’r bus zitten..)

Ah! Brum op de aanhanger en daar komt ze toch tevoorschijn. Even checken of haar team van sterke mannen dit wel goed heeft gedaan.

Ah! Brum op de aanhanger en daar komt ze toch tevoorschijn. Even checken of haar team van sterke mannen dit wel goed heeft gedaan.

En zo kwamen Brum en Gejanne aan op plek van bestemming, waar het welkomstcomité al stond te wachten.

En zo kwamen Brum en Gejanne aan op plek van bestemming, waar het welkomstcomité al stond te wachten.

Daar zijn ze hoor... dames en heren! Ik stel u voor! Hepie en Bepie... De hippie en de nerd... Partners in crime... te popelen om zich in hun nieuwe waanzinnige avontuur te storten.

Daar zijn ze hoor… dames en heren! Ik stel u voor! Hepie en Bepie… De hippie en de nerd… Partners in crime… te popelen om zich in hun nieuwe waanzinnige avontuur te storten.

*Papa, mama, Daan, Richard, Anouk, Bernard, Albert en Zoe…SUPER bedankt voor jullie hulp!*